درمان بیماری مقاربتی سیفلیس

بیماری سیفلیس چیست؟

سیفلیس نوع بیماری عفونی مقاربتی است که توسط باکتری ترپونما پالیدوم ایجاد می‌شود.

بیماری سفلیس بسیار واگیردار است و از تماس با پوست طی رابطه جنسی به فرد سالم منتقل می‌شود.

از مهمترین علائم این بیماری مقاربتی می توان به زخم هایی اشاره کرد که بدون درد و تورم در اطراف لب، دهان و دستگاه تناسلی ایجاد می‌شود.

البته احتمال اینکه بیماران مبتلا به این عارضه دچار خستگی، تب و بثورات پوستی شوند نیز وجود دارد.

در صورتی که بیماران مبتلا به سیفلیس درمان نشوند عوارض جدی تر این بیماری را تجربه کرده و آسیب های خطرناکی که می تواند سلامت مغز، قلب و سایر اندام ها را تهدید کند یک عامل خطرآفرین برای افراد به شمار می آید.

بیماری سیفلیس در مراحل اولیه درمان می‌شود اما هرگونه کوتاهی در این مورد با مشکلاتی مثل ناتوانی جنسی و اختلال در سیستم اعصاب بدن همراه است که در موارد شدیدتر منجر به مرگ بیمار می‌شود.

این بیماری واگیردار اغلب از طریق تماس جنسی به افراد منتقل می‌شود و به همین دلیل می توان گفت که مهمترین راه انتقال این آلودگی خطرناک روابط جنسی محافظت نشده خواهد بود.

فرقی نمی کند که رابطه جنسی به صورت دهانی، مقعدی یا واژنی باشد در هر صورت تماس فرد بیمار با دیگران باعث انتقال آسان بیماری سیفلیس می‌شود.

حتی ممکن است مادران باردار مبتلا به این عفونت در هنگام زایمان طبیعی این آلودگی را به نوزاد خود منتقل کنند.

بیماری سیفلیس بر اساس میزان پیشرفتی که دارد بر چهار دسته تقسیم بندی می‌شود.

در اولین مرحله بیماران زخم های کوچک و گرد را تجربه می کنند که البته درد زیادی ایجاد نمی کند ولی به شدت عفونت زا است.

چنین زخم هایی معمولاً در قسمتی از بدن ایجاد می‌شود که محل ورود باکتری بوده است ممکن است چنین زخم هایی را در دهان، اندام تناسلی یا مقعد مشاهده کنید.

به طور معمول سفلیس اولیه حدوداً در هفته سوم با علائم مختلف بروز داده می‌شود و زخم ها بین ۲ تا ۶ هفته باقی می مانند.

فاز دوم بیماری، سیفلیس ثانویه نامگذاری می‌شود که با علائمی مثل درد عضلانی، تب گلودرد، جوش های بدون خارش، کاهش وزن و سردرد اتفاق می افتد.

چنین علائمی ممکن است بعد از چند هفته از بین برود اما اگر در زمان مناسب برای درمان آن اقدام نشود فرد وارد فاز سوم بیماری می‌شود.

سیفلیس نهفته یا پنهان به مرحله ای از بیماری گفته می‌شود که علائم اولیه و ثانویه از بین رفته اما باکتری همواره در بدن وجود دارد.

قطعاً در این شرایط در هر دوره که بیماری شدت پیدا می کند علائم شدیدتری از خود نشان می دهد ضمن اینکه ممکن است بر سلامت عمومی بدن تاثیر بسیار منفی داشته باشد.

چهارمین مرحله از بیماری سفلیس بسیار خطرناک است و باعث آسیب رسیدن به اندام های مهمی مثل قلب، کبد استخوان، مفاصل و عروق خونی می‌شود.

در این مرحله از بیماری تورمی در بافت های نرم ایجاد می‌شود که به اصطلاحاً به آن گوم گفته خواهد.

در اکثر مواقع زمانی که بیماری وارد مرحله سوم می‌شود سبب مرگ بیمار خواهد شد.

اگر فرد وارد مرحله چهارم بیماری شود سلامت بیماران تا حد قابل توجهی به خطر افتاده و حتی ممکن است در این زمان درمان بیماری فایده ای نداشته باشد.

به همین دلیل توصیه می‌شود که بیماری را حداقل در مرحله سوم بررسی و درمان کنید و روند درمان را به طور تخصصی و کامل سپری نمایید.

علائم بیماری سیفلیس

نکته بسیار مهمی که در مورد علائم بیماری سیفلیس وجود دارد این است که برخی از مبتلایان بلافاصله بعد از انتقال آلودگی به بدن متوجه علائم و نشانه های ظاهری آن می‌شوند و درصد دیگری از بیماران تا مدت ها و حتی سال ها هیچ نوع علائمی را در این باره تجربه نمی کنند.

به همین دلیل است که بیماری سیفلیس با سرعت بسیار بالایی شیوع پیدا کرده و درصد افراد مبتلا به این عفونت مقاربتی همواره در حال افزایش است.

از مهمترین علائم بیماری سیفلیس می توان به زخم های کوچک در نقاط مختلف بدن اشاره کرد.

این افراد بعد از ابتلا به بیماری سیفلیس متوجه گلودرد، تب و دردهای عضلانی می‌شوند و احتمال اینکه تورم شدیدی در غدد لنفاوی اتفاق بیفتد زیاد است.

از دیگر نشانه های این بیماری پدیدار شدن زگیل تناسلی یا تبخال تناسلی در بدن می باشد.

برخی بیماران به طور ناگهانی متوجه ریزش موی سکه ای می‌شود و وزن بسیار زیادی از دست می دهند ضمن اینکه بدون انجام فعالیت خاصی و حتی با داشتن زمان استراحت کافی دچار خستگی و کوفتگی شدید هستند.

روش های تشخیص بیماری سیفلیس

همانطور که می دانید بیماری سیفلیس یک عفونت مقاربتی خطرناک است، در صورتی که علائم آن را تجربه می کنید مهم است که سریعاً به پزشک مراجعه کنید تا سایر روش های تشخیصی انجام شود.

در صورت اینکه پزشک تایید کند این عفونت به صورت فعال در بدن بیمار وجود دارد تلاش می کنند در مراحل اولیه بیماری برای درمان آن اقدامات موثر را انجام دهند.

از مهمترین و کاربردی ترین روش های تشخیص بیماری سیفلیس انجام آزمایش خون است با این نمونه برداری ساده پزشک می تواند وجود آنتی بادی هایی را که در بدن برای مبارزه با عفونت تولید می‌شود را تایید کنند.

از آنجایی که آنتی بادی های باکتری های عامل سیفلیس برای سالها در بدن فرد مبتلا زنده می مانند می توان به کمک آزمایش عفونت فعلی یا گذشته مربوط به سفلیس را تشخیص داد.

آزمایش مایع مغزی نخاعی برای کسانی کاربرد دارد که مشکوک به عوارض سیستم عصبی سیفلیس هستند.

پزشک برای تشخیص قطعی بیماری نمونه مایع مغزی نخاعی را تحت آزمایش قرار داده و از این طریق می تواند وجود این بیماری را در بدن اعلام کنند.

برای نمونه برداری از مایع مغزی نخاعی سوراخ بسیار کوچکی در کمر ایجاد می‌شود که می توانند از این طریق مایع نخاعی را جمع آوری کنند.

اگر چه تشخیص بیماری سیفلیس از روی علائم و شواهد چندان کار سختی نیست اما پزشکان معتقدند که برخی از افراد در زمان نامناسب و بعد از بهبود علائم به پزشک مراجعه می کنند.

مهم است که بر در این مورد فقط به آسیب ها و علائم ظاهری اکتفا نکنند و آزمایشات تخصصی را انجام دهند.

درمان بیماری سیفلیس

یکی از مسائل مهمی که در مورد بیماری سیفلیس وجود دارد درمان به موقع این بیماری عفونی است.

در صورتی که بیماران به موقع متوجه این اختلال شوند و در همان زمان برای درمان سیفلیس اقدام کنند با یک دوره مصرف آنتی بیوتیک می توانند این بیماری را برای همیشه از بدن پاکسازی کنند.

قطعاً در این شرایط مشکلات و سختی بیماری را تجربه نخواهد کرد.

برای درمان بیماری سیفلیس مهم است که پزشک تشخیص دهد فرد چه زمانی و چگونه به بیماری سفلیس مبتلا شده است.

اگر کمتر از دو سال از بیماری گذشته باشد با یک بار تزریق پنی سیلین می توان این بیماری را برای همیشه از بین برد.

در صورتی که بیماران به پنی سیلین حساسیت داشته باشند موظفند در دوره ۱۰ الی ۱۴ روزه از داروهای حاوی آنتی بیوتیک مخصوص سیفلیس استفاده کنند.

اگر پزشک متوجه شود که بیش از دو سال از آلودگی فرد به بیماری سیفلیس می گذرد معمولا تزریق سه دوز پنی سیلین به صورت هفتگی توصیه می‌شود.

در غیر این صورت بیماران موظفند که به مدت ۲۸ روز به طور پیوسته از قرص های آنتی بیوتیک استفاده کنند.

یکی از کاربردی‌ترین انواع آنتی بیوتیک برای درمان سیفلیس قرص آزیترومایسین است.

در مواردی که پزشک متوجه شود افراد با نوع حاد و شدید بیماری سفلیس مواجه هستند تزریق روزانه پنی سیلین را به مدت دو هفته الزامی می دانند.

در غیر این صورت نیاز است که مصرف قرص های حاوی آنتی بیوتیک ۲۸ روز پیوسته ادامه پیدا کند و در صورت نیاز دوز دارو افزایش خواهد یافت.